با پیشرفته شدن تکنولوژی سخت افزاری و نرم افزاری کامپیوتر، شاهد پیشرفت خیلی زیادی در بازی ها بوده ایم. بازی هایی که از نظر کیفیت در سطحی قرار گرفته اند که بعضی مواقع بازی ها را با فیلم اشتباه می گیریم، اما این امر باعث از بین رفتن بازی های کم حجم و با گرافیک پایین، نشده است.
در این بازی ها بر خلاف بازی های گرافیک بالا، طرح های سه بعدی و کاراکترهای طبیعی و صحنه پردازی های زیبا و هیجان آور، مواردی نیستند که باعث جذب مخاطب می شوند، بلکه شیوه سرگرم کننده آن هاست که مخاطبان زیادی را جذب خود کرده است. در این گونه بازی ها با کمی دقت و حوصله ساعت ها سرگرم می شویم و زمان از دستمان در می رود.
یکی از این بازیها “وفادار” نام دارد، یک بازی بسیار ساده و خوش ساخت که طی ۸ روز توسط یک تیم ۴ نفره (استودیوی اوستا) ساخته شده است. سبک بازی، پلتفرمر – معمایی است. در بازی نقش پسری به نام “وفادار” را داریم که طی ماموریتهایی باید خواهر کوچکترش را که در مخمصه گیر کرده است را طی ۳۰ مرحلهی متفاوت و متنوع نجات دهد.
موتور گرافیکی بازی Unity (یکی از معروفترین موتورهای گرافیکی بازیسازی) است و تمامی عناصر ساخته شده از خود اعضای تیم بوده و هیچگونه مدل برداری از بازیهای دیگر در آن وجود نداشته است. نکتهی قابل توجه این بازی اعتیاد آور بودن بیش از حد و چالش برانگیز بودن آن است که سعی دارد مخاطب را با پیشروی در مراحل، تشویق به ادامهی آن کند و به همین دلیل مراحل بازی یک ریتم خاص را دنبال نمیکند و به تدریج از “آسانترین“ به سمت “سختترین” میرود.
یکی دیگر از نکات قابل توجه این بازی طراحی هنری قوی آن و موسیقی بسیار جالب است که واقعاً هم چشمنواز است و هم گوشنواز! امّا یکی از بهترین خصوصیات این بازی دارا نبودن محدودیت سنی است و این مهم باعث میشود که مخاطبین بازی در هر سنینی که باشند از تجربهی “وفادار” نهایت لذت را ببرند و بیدرنگ مشغول به انجام آن بشوند.
