سروده ای تقدیم به پدران آینده این مرز و بوم

چون حریفی که هماورد ندارد پسرم
زندگی شربت بی درد ندارد پسرم

تا به آنجا که دلت خواست برو  عاشق باش
عشق جرمی ست که پیگرد ندارد  پسرم

چه کسی گفته که از درد نمی گرید مرد؟
گریه کن..گریه زن و مرد ندارد پسرم

دفتر مشق تو خط خورد که آگاه شوی
مکر دشمن برو برگرد ندارد پسرم

دست خالی به ملاقات شب سرد نرو
کوچه ها کم سگ ولگرد ندارد پسرم

درد آن است که تو زخم خیانت بخوری
خنجر نامردان درد ندارد پسرم

توپ بازی و زمین خوردن آموخت ترا
بازی عشق عقبگرد ندارد پسرم

با جهانی که در او هستی درگیر نشو
این جهان هیچ هماورد ندارد پسرم

حبیب فرقانی