آسیب به طبیعت الله حق و انتقاد یک شهروند سرابی

سلام همشهریهای عزیز . ارتفاعات الله حق را که می شناسید

بی شک روزی گذارتان دوباره به این کوهپایه ی نوستالوژیک می افتد .  رودخانه ای که از بلندیهای بزگوش سرچشمه گرفته  هنوز از لابلای کودکی مان میگذرد . درختان زردآلو پیر شده اند اما هنوز باد که می گذرد آوازی آشنا را در میان شاخه ها جا میگذارد . سنگها ، متین و  استوار ، صلابت آسمانی مردان این کوهستانند بااینهمه به زمین که می نگری بغضی جانگزا راه برنگاهت می بندد . جابجا ردپای بی اعتنایی انسان به این طبیعت بینوا پیداست . ما مردمی بافرهنگی چند هزارساله ایم !!! در چمن دسته دسته بطری های پلاستیک می کاریم ، پوشک بچه را به آبها هدیه می کنیم . تاریکی خاکستر سهم سنگ چین هاست . ما لبخند درخت را با دشنام پاسخ داده ایم .   ظرف های یکبار مصرف ما آفتاب روز و مهتاب شبانه را از  آشیانه ی مورچگان گرفته اند . باور کنید با تماشای این صحنه ها و مقایسه ی آن با چشم انداز کوهستان های جهان اندوهی گران بر گرده ی احساس آدمی خیمه می زند ، اندوهی که وصف شدنی نیست . بخود بیاییم و پیش از آن که برای همیشه رخ مهر از ما برگرداند ، طبیعت مهربان بی دفاع را دریابیم .                                  عکس و مطلب از آقای بابک فرهاد نیا