چه کسی ناله شیطان را با بعثت حضرت پیامبر صلی الله شنید؟
- شناسه خبر: 35042
- تاریخ و زمان ارسال: 30 شهریور 1395 ساعت 15:36
- نویسنده: modir
به گزارش صدای سراب, علی اصغر رضوانی در جمع فرهنگیان و بزرگداشت عید غدیر خم در سراب اظهار داشت: عید غدیر عیدالله اکبر است و وظیفه شیعیان تنها بزرگداشت ایام سوگواری ائمه معصومین علیهم السلام نیست بلکه روایات تاکید بر شادی در ایام شادی و سرور اهل بیت دارد.
وی با بیان اینکه اسلام دین غم و اندوه نیست اظهار داشت : اسلام دین شادی و سرور است و ما بایستی احیاگر سنت اهل بیت باشیم.
رضوانی با تاکید بر جایگاه و ضرورت غدیر خاطرنشان کرد: از حضرت آدم تا خاتم مساله غدیر بوده و هر پیامبری در زمان خود غدیر و جانشینی را برای خود داشته است.
استاد و پژوهشگر حوزه دین و معراف ابراز داشت برخی غدیر را محصور در زمان اتفاق حادثه غدیر می دانند و این در حالی است که کلمه ما انزل به پیشینه تاریخی و دستور خداوند در طی یک دوره برای معرفی جانشینی مطرح بوده است.
رضوانی با بیان اینکه علی علیه السلام تنها مولود کعبه است اظهارداشت: پژوهشگران مسیحی به وجود مولا امیر المومنین مفتخرند و می گویند: علی فخر شیعه نیست بلکه افتخار هر انسان است.
این استاد دانشگاه با اشاره به اعتراف اهل سنت به فضایل و کرامات علی علیه السلام, کرامت بزرگ ایشان را عدم سجده بر بت می دانند که در بین صحابه پیامبر چنین فردی نبوده است.
رضوانی با اشاره به جایگاه معنوی مولا امیرالمومنین گفت: ایشان در کودکی به کراماتی رسیده بود که در جایی می فرمایند: “من وقتی که پیامبر مبعوث شد ناله شیطان را می شنیدم.” و همچنینئ تعبیری در رابطه با شنیدن کلام وحی دارند.
رضوانی در پایان به خظرات گروه های تکفیری و خطر آن برای جهان اسلام اشاره و اظهار داشت امروز تکفیر با نام دین و اسلام جنایت می کند و تاریخ این گروه تکفیری از زمان خوارج هست که به هیچ دین و سنتی پایدار نیستند.
انتهای پیام/م
بسمه تعالی
در این روزهایی که گذشت چند عید بزرگ را پشت سر نهادیم اعیادی که نیاز به توصیف عظمت آنها نیست. ولی در کمال تاسف امروز و دیروز جز صدای ناله و فغان و نوحه سرایی صدای دیگری به گوش نمیرسید گویی به گریه و زاری عادت کرده ایم و شده جزئی از زندگیمان و بایستی همیشه عزادار باشیم! نه آذین بندی و نه تزئینی که دل مردم سراب به دیدنش شاد شود و نه جشن هایی که نشانگر جشن بزرگ شیعیان باشد مداحیمان هم رنگ و بوی نوحه داشت! به نظر افراط در نوحه سرایی ها به حدی بود که کم مانده بود همه جا را سیاه پوش کنیم. غافل از تاثیرات منفی که گاه افراط بعضی از افراد و گاه ریاکاریهای در برگزاری چنین مراسماتی بر نسل جوان و حتی جامعه می گذارد هستیم. تا حدی پیش رفته ایم که شادی و نحوه ی شاد کردن را بلد نیستیم و به برگزاری مراسم در اعیاد و جشن های ملی که می رسد دست و پایمان را گم میکنیم و رو به نوحه سرایی میاوریم. و از آن طرف که به برگزاری کنسرت و سوت زدن و کف زدن می رسد حضور پرشور جوانان اذیتمان می کند که در مجالس لهو و لعب حاضر می شوند ولی در بعضی محافل رغبتی برای حضور ندارند. کاش نحوه ی شادی کردن شرعی را بلد بشویم و بتوانیم در چنین جشن هایی در کنار منابر و سخنرانیها فضای شهرمان را رو به شادی پیش ببریم و فضای شهرمان را با شادی های معنوی از کسالت و بی حالی تهی کنیم و نیز توجه جدی داشته باشیم که گاها بعضی از این حرکتها نتیجه عکس می دهد. “افراط در عزاداری ها به تفریط می انجامد. از آنجا که جامعه نمی تواند نسبت به همه عزاداری های پیاپی مراقبت داشته باشد سرانجام به انکار مجموع عزاداری روی میاورد. آیت الله العظمی شبیری زنجانی”
قهرمانی ۳۰/۶/۹۵