عدم توجه به یک سرمایه ملی یکی از عوامل شیوع تب برفکی/داستان گاو غلامحسین ساعدی واقعیت زندگی دامداران منطقه

به گزارش صدای سراب,مشدی حسن گاوی دارد که عاشق اوست، بیشتر از یک انسان معمولی دوستش دارد و همه اهالی روستا از علاقه وافر او به گاوش باخبر هستند اما از قضا روزی مشدی حسن به شهر می رود و در غیاب او گاوش به دلایل نامعلومی می میرد و اهالی گاو را به خاطر ندیدن و ناراحت نشدن و در اصل شوکه نشدن مشدی حسن به چاه می اندازند و مشدی حسن بعد از برگشت به طریقی می فهمد که گاوش مرده اما از فرط علاقه اش به گاو، مرگ و نیستی او را باور نمی کند و آرام آرام خودش را به جای گاو می پندارد و به همه می گوید من گاو مشدی حسنم نه مشدی حسن و اهالی نیز بخاطر این روان پریشی به فکر درمان او می افتند و هنگامی که هیچ یک از روش های درمانی سنتی و حتی نذر و دعا کارساز نمی شود، به ناچار وی را برای مداوا به شهر می برند اما مشدی حسن در میانه راه از دست اهالی روستا فرار کرده و در دره ای سقوط می کند و به سرنوشت گاو دچار می شود…

بی گمان بسیاری از ما این جملات را که بر گرفته از داستان گاو نوشته غلامحسین ساعدی است، یا خوانده ایم یا فیلمی را که با همین عنوان توسط داریوش مهرجویی ساخته شده، دیده ایم و شاید پیام آن را درک کرده ایم .

بی گمان این دامداران بهتر از هر کسی می توانند پیام و مفهوم این داستان را برایمان بازگو کنند و از درد و رنج انسان هایی بگویند که تنها داشته های خود را ناخواسته از دست می دهند و قبول این نسیان و نیستی برایشان ممکن نیست چرا که گویی اینک فیلم و داستان گاو در حال تکرار و معنی شدن عینی برای آنان است و اندک غفلتی می تواند بهترین نژاد گاو کوهستان ایران را به سرنوشت گاو مشدی حسن دچار کند و آن را به چاه فراموشی و نیستی بیافکند و از طرفی تب برفکی روزانه در مناطقی از آذربایجانشرقی یکی یکی گاوها و گوسفندان را با تمام بی رحمی می بلعد و سرمایه های دامداران را نابود می کند.

آری جریان گاو مشدی حسن امروز میهمان خانه دامدارانی است که هر روز ممکن است سرمایه خود را از دست بدهند.

گاو سرابی نژاد اصیل ایرانی  با واردات بی رویه به حاشیه رانده شد و امروز چوب تب برفکی را می خوریم

مشدی حسن قصه ما، منصور بیانی دامداری است که خود را عاشق گاو های اصیل سرابی می داند که برای ملاقاتش به سمت مرتع سرسبز دونیق در ۱۴ کیلومتری شهرستان سراب رفتیم تا حال و روز این دامدار و گاو دوست داشتنی اش را به تصویر بکشیم تا شاید زنگ خطر و بیدار باشی برای برنامه ریزان باشد.

این دامدار زحمت کش عاشقانه دو گاو اصیل سرابی را نشانمان می دهد، در نگاه های عاشقانه او به این دو گاو زرد رنگ روشن که از ویژگی های بارز گاو سرابی است، می توان رگه های ممتد از حسرت و غم و نگرانی را یافت، دست نوازشی بر پیکر گاوش می کشد و افسوس می خورد که ناملایمات روزگار و تبلیغات دروغین موجب شده که اینک شمار گاوهای اصیلش از ۳۲ راس به چهار گاو محدود شود.

سیاست واردات بی رویه به گاوهای سرابی هم رحم نکرده و اینک عرصه بر بومیان منطقه و دامدارانی که از این نژاد نگهداری می کنند، تنگ تر شده استسیاست واردات به گاوهای سرابی هم رحم نکرده و اینک عرصه بر بومیان منطقه و دامدارانی که از این نژاد نگهداری می کنند، تنگ تر شده است.

بیانی دامدار با سابقه سرابی که سینه اش مالامال از درد بی توجهی و غفلت بود، ما را میهمان کره خوش طعم و رنگ سراب می کند که مدت ها بود در حکایت های گذشتگان  از طعم خوش آن شنیده بودیم تا یادآور شود شیر پرچرب و کم توقعی غذایی و مقاومت سرسختانه در برابر شرایط سخت اقلیمی منطقه از امتیازات نژاد برتر گاو کوهستانی سراب محسوب می شود.

دامدار مضطرب و نگران وعده می دهد که با اندک حمایتی می تواند دکه عرضه بهترین کره ایران را در ورودی شهر دایر کند و با نشان دادن گاوهای غیربومی ساکن در منطقه، انگشت اتهام را به سمت مسئولان وقت نشانه می رود و از بی مهری های آنان در قبال حمایت از داشته ارزشمند دامداران سرابی گله گذاری می کند و شرط می بندد که اگر ایستگاه حمایتی و پشتیبانی گاو بومی، گاو نری در اختیار او قرار دهد، می تواند شمار گاوهای سراب را بیشتر کند.

گاو نژاد اصیل سرابی, نژادی که تب برفکی هیچ تاثیری بر آن ندارد

منصور بیابانی در ادامه گفتگوبا خبرنگار ما ویژگی های منحصر به فردی از گاو سرابی را بازگو کرد.

وی گفت: گاو نژاد اصیل سرابی بر خلاف تصور بسیاری از مردم و دامداران که با تبلیغات نادرست به خورد مردم دادند فکر می کنند که این نژاد صرفه اقتصادی نداشته و شیر کمتری تولید می کند در حالی که اگر مصرف علوفه و دوران شیردهی این گاو را به همراه کیفیت شیر آن و تعداد باروری آن محاسبه کنیم متوجه می شویم که این نزاد خیلی با صرفه تر از سایر نژادهای خارجی و هلندی و … است.

بیابانی با بیان اینکه  این گاو برای منطقه سردسیر سراب بسیار خوب است گفت: این گاو در برابر امراض و سرما مقاومتر از گاوهای دیگر بوده و علوفه کمتری نیز برای تغذیه آن لازم است و تب برفکی به هیچ وجه نمی تواند این نژاد را از پا در آورد.

این دامدار می گوید ۳۰ سال پیش این گاو اکثر گاوهای دامداریها را تشکیل می داد اما واردات گاوهای سوئیسی و فرانسوی و داشتن جثه بزرگتر این گاوها  دامداران را به نگهداری گاوهای وارداتی ترغیب کرد اما بعدها متوجه شدیم که گاوهای وارداتی به رغم تولید شیر زیادتر و داشتن جثه بزرگ نسبت به امراض و شرایط جوی مقاومت کمتری از گاوهای سرابی دارند و علوفه مصرفی آنها نیز بیشتر است و شیر آنها نیز کیفیت این نژاد را ندارد.

وی می گوید نژاد گاو سرابی ۳۰ سال پیش توسط دست های پنهانی جمع آوری و به کانادا منتقل شد که اگر این نژاد قابلیت وِیژه ای نداشت آن ور مرزی ها از آن حمایت نمی کردند, ولی متاسفانه در داخل کشور با عدم توجه به این قابلیت ها علاوه بر از بین بردن سرمایه دامداران هنوز هم در راستای احیای این نژاد قدم بر نمی داریم.

 

گاوسرابی سرمایه ملی است

توده گاو سرابی در کنار توده‌های گلپایگانی، سیستانی، دشت یاری، سنجری، تالشی، مازندرانی و کردی، به عنوان ذخایر ژنتیکی گاوهای بومی کشور به شمار آمده و جزو سرمایه‌های ملی محسوب می‌گردد.

جمعیت گاو در استان آذربایجان شـرقی، ‌۷۴۶ هـزار رأس بوده که ‌۴۲ درصد آن را گـاو بومی، ‌۴۹ درصد را گاو دو رگ و ‌۹ درصد را نژاد اصیل تشکیل می‌دهد. ‌۱۴/۵ درصد شیر تولیدی در استان، توسط گاوهای بومی سرابی در یک دوره شیر دهی، ‌۱۵۱۳ کیلو گرم شیر تولید می‌کند، هر دوره تولید شیر این دام بومی ‌۲۱۸ روز می‌باشد.

توده گاو بومی سرابی، جزو نژادهای شیری ایران بوده که خواستگاه آن، منطقه آذربایجان شرقی و غربی و اردبیل می‌باشد این توده با شرایط محیطی و خصوصیات آب و هوایی این منطقه سازگار و در مقابل اغلب بیماری‌های بومی مقاوم بوده و دارای حداقل توقع غذایی با توجه به ویژگی‌های تولیدی خود می‌باشد.

انتهای پیام/ص