درباره آخرین حرکت انتحاری عربستان

گروه بین الملل و سیاست خارجی خبرگزاری فارس؛ مهدی شکیبایی:‌

دو سال پس از خروج  اسراییل از جنوب لبنان و آغاز انتفاضه الاقصی  و یک سال پس از حوادث ۱۱سپتامبر،‌ سران اتحادیه عرب در مارس ۲۰۰۲ در بیروت اجلاسی را ترتیب دادند که این اجلاس از بابت طرحی که در آن سعودی ها برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی ارائه  کردند تاریخی ترین اجلاس سران عرب نام گرفت.

رهبران عرب در اجلاس بیروت از طرحی حمایت کردند که به «طرح صلح عربی» موسوم شد و طبق آن در صورت عقب نشینی اسرائیل به مرزهای قبل از جنگ چهارم ژوئن ۱۹۶۷ تمام کشورهای عربی با آن روابط دیپلماتیک برقرار می کنند. این طرح توسط ملک عبدالله شاه سابق عربستان تهیه شد و سران عرب با تغییر برخی بندها آن را تصویب کردند.

سه سال پس از ارائه این طرح عربستان، اسراییل (در اگوست ۲۰۰۵) در اقدامی یکجانبه از نوار غزه خارج شد. هرچند نام این خروج را باید فرار گذاشت چه اینکه هزینه های امنیتی ناشی از اقدامات استشهادی فلسطینی ها در قالب انتفاضه الاقصی علیه صهیونیست‌ها چنان افزایش یافته بود که رهبران اسراییلی  را چاره ای جز این تصمیم نبود لیکن چه خروج و چه فرار وقتی به زمان این اقدام و استقبال برخی سران عرب از آن نگریسته می شود باید تامل بیشتری در رفتار و کردار سعودی ها در برخورد با قضیه اسلامی فلسطین کرد.

بلافاصله پس از این خروج که آریل شارون نخست وزیر وقت اسراییل آن  را نیت صلح جویانه و خیر خواهانه تل آویو تعبیر کرد و این اقدام را مستحق پاسخی در خور از سوی اعراب دانست تحرکات دیپلماتیک با محوریت عربستان برای برگزاری کنفرانسی بین المللی به میزبانی سازمان ملل در نیویورک آغاز شد.

هدف برگزاری این اجلاس گذاشتن دست اسراییل در دست کشورهای عربی – اسلامی به پاس این نیت خیرخواهانه رژیم تل آویو و انزوای کشورهایی نظیر ایران و سوریه به عنوان مخالفان اصلی طرح عادی سازی از سایر کشورها بود.

برای بررسی  چگونگی مهار اعتراضات مردمی که همواره مخالف عادی سازی روابط با اسراییل به عنوان رژیم اشغالگر قبله اول مسلمانان بودند اجلاسی با حضور وزرای سازمان های اطلاعاتی و استخباراتی کشورهای اروپایی و عربی و اسلامی (مغرب، پاکستان، اردن، عربستان، مصر، تونس، امارات و…)در نروژ برگزار شد. هدف بررسی راهکارهای امنیتی و نظامی مهار انتفاضه و اعتراضات مردمی به رفتار سازشکارانه  دولت مردان عربی و اسلامی بود.

این تحرک مرموز صهیونیست ها و سعودی ها و اذنابشان  برای دور زدن قضیه و آرمان فلسطین در نهایت با افشاگری گروههای مقاومت فلسطینی،‌ سوریه و جمهوری اسلامی ایران در سطح افکار عمومی عربی و اسلامی متوقف شد اما هرگز به فراموشی سپرده نشد.

جنگ ۳۳ روزه لبنان (۲۰۰۶) ، جنگ ۲۲ روزه  غزه (۲۰۰۸ – ۲۰۰۹) جنگ هشت روزه غزه (۲۰۱۲) و جنگ ۵۱ روزه غزه (۲۰۱۴) پس لرزهای این شکست سعودی ها در عادی سازی روابط با اسراییل و به  نوعی انتقام گیری از جبهه مقاومت  بود.

امروز اما شرایط برای سعودی ها و صهیونیست‌ها از جهاتی برای تحقق «طرح صلح عربی» فراهم تر شده است. اگر در ان زمان ترس از اعتراضات مردمی همواره مانع تحرکات آشکار سعودی ها برای دور زدن قضیه فلسطین محسوب می شد اما این روزها سعودی ها واهمه ای ندارند از اینکه رسما روابط خود را با رژیم تل آویو اعلام دارند چه اینکه به زعم خود در جهان عرب و اسلام مردمی نمانده اند که نسبت به این عادی سازی اعتراضی داشته باشند. ضمن آنکه با پروپاگاندای رسانه ای ایرانِ دشمنِ اسراییل را دشمنِ اعراب معرفی می کند و در تلاش برای راه انداختن جنگی علیه حزب الله است.

 به برکت دلارهای نفتی سعودی بسیاری از ملت های عربی و اسلامی از افغانستان، پاکستان و نیجریه گرفته تا سوریه ، عراق و یمن در آتش تروریسم وهابی می سوزند و باقی مانده ها هم بواسطه نیازمالی ذیل چتر ائتلاف عربستان در آمده اند.

امروز بویژه پس از خریداری دو جزیره مصری و البته استراتژیک تیران و صنافیر که امنیت دریایی تل آویو به آن بستگی دارد، اسراییل بیش از هر زمان دیگری خود را نزدیک به کشورهای حاشیه خلیج فارس خاصه عربستان می بیند، نزدیکی که آن را مدیون سعودی ها است.

با این وجود این درست است که عربستان در غیاب برخی دولت های عربی موفق به جلب همراهی برخی دوَل عربی و حتی یک جریان فلسطینی برای عادی سازی روابط با اسراییل در قالب همان پروژه قدیمی«طرح صلح عربی» شده است لیکن جلب همراهی فلسطینی‌ها برای فروختن قضیه فلسطین به اسراییل امر مقدور و ممکنی نیست.

وقوع انتفاضه سوم ملت فلسطین آن هم دقیقا در اوج تلاش های سازشکارانه عربستان  و اسراییل مصداقی براین مدعاست که سعودی ها این بارهم دست به حرکت انتحاری زده اند.

عامل مردمی نکته ای است که هیچ گاه در محاسبات نیروهای مادی و اهریمنی لحاظ نمی گردد. مردم فلسطین بدون شک به این تحرک مرموزانه سعودی ها برای دور زدن آرمان فلسطین  واکنش نشان خواهند داد هرچقدر که آنان خود را به ظاهر دوستدار قضیه فلسطین نشان دهند.

همانگونه که در سال ۲۰۰۵ رفتار سعودی ها از چشم دوستداران رهایی قدس شریف پنهان نماند این تلاش سعودی ها برای عادی سازی روابط با رژیم اسراییل نیز از سوی دوستداران ملت فلسطین و رهایی قدس رصد شده و بزودی به آن پاسخ داده خواهد شد.

انتهای پیام/