به گزارش صدای سراب, عبد الله عاقد سرابی طی یادداشتی با عنوان گشت و گذار خاطره ها در سراب, نوشت:   دست در دست خا طراتِ دیرین خویش ،در زادگاهم قدم می زدم .گذشته برایم تداعی می شد .کوچه های تنگ وخیابانهای باریک با اسفالت ترک خورده ونا هموار چاله های متوالی ،که می گفتند سرمای سخت امانش را بریده ویا بی مهری مسئولین از پایش درآورده است . هر چه بود نا زیبا ونا هماگین ! امّا نا هنجاریهایش هم دلم را می برد . همچون عاشقی که زشتی هایِ معشوق را همه زیبا می بیند ومی پرستد ....