نخستین واکنش نصیرپور به خبر حاشیه های افتتاح خانه کارگر+پاسخ مدیرسراب فردا

بسم رب العالمین
با سلام خدمت دوستان
مدتی بود از وجود نوعی تفکر یکسویه که وامدار یک جریان یا حتی شخص خاصی بود صحبت کردیم، آنهم در شهری چون سراب با سابقه نه چندان روشن سیاسی. حرف ما این بود که بالاخره در هر دوره ای افکاری خاص در چارچوبی خودساخته غالب بوده و هر نوعی اندیشه ای مغایر با خود را به هر طرق ممکن طرد یا به روشهایی از جمله تهمت و افترا منزوی میکنند. هدف طرفداری از حزب یا گروه خاصی نیست سخن از احترام هست و تحمل افکار و عقاید مخالف هر چند که به نفعمان نباشد. نقد بهم را توهین میدانیم و دور از شان خود میدانیم کسی نقدمان کند. یا گاها خود را مستثنی از انتقاد میدانیم و مقاومت در برابر انتقاد را راهی برای فرار از پاسخگویی در قبال خواست و اراده جمعی میدانیم و غافل از این هستیم که بالندگی فردی و توسعه و پیشرفت اجتماعی به وسیله نقد دلسوزان و انتقاد تیزبینان رشد و شتاب بیش تری می یابد و هیچ کس بی نیاز از یادآوری و انتقاد دیگران نیست. نیک میدانیم مطلقا حالت عصبانیت و بی تابی نباید در انتقادها راه پیدا کند و حتی از انتقادهایی که در قبال ما میشود ولو غیر خیرخواهانه باید استقبال کنیم با این باور که اگر خیر خواهانه نیست ولی ممکن است انتقاد بجا و قابل تاملی باشد. متاسفانه گاها ترس از نقد و انتقاد باعث شده تا حقایقی که گاها دل بسیاری را آزار میدهد همچنان زیر غباری پنهان بماند و یک سوال بی جواب ایجاد هزاران سوال مبهم نماید. البته که اخلاق و منطق از ارکان اساسی نقد هستند و ملزم به رعایت آنها هستیم. القصه عادلانه قضاوت کنیم و نظر دهیم. مردم و جامعه از مسئولین شهری و ریش سفیدان و قلم به دستان انتظار دارند. پای حرف مردم نشستن و به درد دل های مردم گوش دادن و همراه شان بودن قوت قلبی برای شهرمان خواهد بود. در شهری که باید قبول کنیم نه اقتصادی هست و نه منبع درآمدی برای جوانان دارد، بهتر نیست بجای بازی های مضحک خودساخته سیاسی دست صاحبان مقام و نفوذ را بگیریم و برادر وار به دنبال پیشرفت شهرمان باشیم؟؟؟؟ در این فضای رکود شهری آنچه که بیش از پیش نیاز شهرمان هست نمیتواند همدلی و همراهی با مسئولین باشد؟؟؟؟ باور کنید که همین لج بازی ها، تک روی ها، تهمت و افترا ها هست که باعث فرار جوانان و نخبگان از شهرمان می شود. باور کنید همین نبود همدلی هست که به عبارتی فراریان از شهرمان را دلزده کرده و پای برگشت را ندارند. باور کنید که جوان فقط اعتماد میخواهد و همراهی و همدلی وگر نه این فضای آلوده سیاسی که گاها هم دانسته و ندانسته به آن دامن میزنیم هیچ دردی را دوا نمیکند. آری عقیده هر کس برای خود مهم است و قابل احترام ولی نباید این عقیده شخصی را به دیگران تحمیل کنیم. کنار گذاشتن دیگران برای ما کار اسانی شده آن هم به دلیل تمایلات سیاسی. تهمت زدن برای ما کار آسانی شده آن هم به خاطر منافع سیاسی. مگر در اسلام و دینمان تهمت و افترا نکوهش نشده است که حال عده ای در ظاهر دینی یا روشنفکری راحت تهمت می زنند، همدیگر را طرد میکنند، منزوی میکنند؟؟؟ مجلسی برگزار میشود یکی می آید و دهها نفر به خاطر آن شخص نمی آیند که چه بشود؟؟؟ راه پیشرفت شهر این است؟؟؟ مگر هدف یکی نیست؟ مگر خواست ها واحد نیست؟ شما را بجان عزیزانمان بیایید این فضای چرکین را پاک کنیم و جوانان را بجای دفع از خود جذب نماییم. کاش بانیان این جنجالها در شهر کمی هم در بین مردم و جوانان بودند تا دلیل همه مشکلات را پیدا و حل می کردند.
درد دل بود نمیگفتم تبدیل به دمل چرکینی میشد که اگر دهن باز میگرد بوی عفونتش فراگیر میشد. امیدوارم به خاطر جوانان هم شده درج نمایید.
با تشکر قهرمانی