حد شوخی کردن چقدراست؟

در جایی حضرت تصریح می کند که:من اگر چه با شما شوخی می کنم، ولی جز حق نمی گویم»
مرز بعدی این است که شوخی نباید با دشنام، آلوده باشد. امام باقر(ع) می فرماید:
خداوند- عزوجل- کسی را که در جمع، بدون دشنام دادن، شوخی می کند، دوست می دارد .
مرز سوم این که شوخی نباید از راه تمسخر دیگران صورت گیرد. ممکن است برخی از راه برداشتن وسایل دیگران با آنان شوخی کنند و از راه ترساندن آنان، خودشان بخندند. در چند مورد نقل شده که اصحاب پیامبر خدا(ص) این گونه شوخی کردند و حضرت ،ناراحت شده، آنان را از این گونه شوخی نمودن برحذر داشتند .
مرز چهارم، شوخی با نامحرم است. شوخی با نامحرم، زمینه را برای گناه فراهم می سازد؛ از این رو باید از آن پرهیز کرد. اگر هزینه یک شوخی، ارتکاب گناه باشد، ارزش آن را ندارد که انجام شود. ابوبصیر می گوید: در کوفه به زنی قرآن می آموختم. روزی با وی شوخی کردم. وقتی خدمت امام باقر(ع) رسیدم، مرا سرزنش کردند و فرمودند:«دیگر این کا ر را تکرار نکن.
مرز پنجم، کثرت شوخی و خنده است. هر چیزی و از جمله شوخی و خنده، اگر از حد خود بگذرد، پیامدهای ناگواری خواهد داشت. قهقهه زدن و خندیدن زیاد، موجب قساوت قلب و مردن دل می گردد و هیبت و وقار انسان را از بین می برد .