اوصاف یاران حضرت مهدی (عج)
- شناسه خبر: 22089
- تاریخ و زمان ارسال: 4 بهمن 1394 ساعت 20:09
- نویسنده: modir

به گزارش صدای سراب به نقل از انوا طاها,
۱- اخلاص
در روایتی از امام جواد درباره سیصد و سیزده نفر یاران حضرت آمده (… فاذا اجتمعت له هذه العده من اهل الاخلاص اظهر الله امره …)[۱] (هنگامی که این عده از اهل اخلاص گرد آمدند، خداوند او را ظاهر می کند.)
امیرالمؤمنین هم می فرماید (… و یؤیده الله ب… وشیعتنا المخلصین)[۲]
در روایات دیگری هم روی این نکته بسیار دقت شده ؛ چراکه قیام حضرت، قیام برای حکومت ارزشهاست در تمام دنیا و پایان تمام زشتی ها. پس می بایست لااقل یاران اصلی حضرت که قرار است در دنیا مستقر شوند خود از این جنس باشند. در روایات متعددی به غربال شدن شیعیان اشاره شده که خود گویای حساسیت این قیام و حساسیت حضرت بر روی افراد آن است. از امام باقر روایت شده (.. لایکون فرجنا حتی تغربلوا ثم تغربلوا ثم تغربلوا حتی یذهب الله الکدر و یبقی الصفو)[۳] (فرج ما نمی رسد مگر آنکه سه بار غربال شوید بگونه ای که جز افراد خالص نماند.)
در این زمینه چند روایت دیگر به همین مضمون نیز وجود دارد.
۲- زبر الحدید
درباره یاران اصلی حضرت این چنین آمده که دلهای آنها چونان پاره های آهن است.
از امام باقر نقل شده (لکأنی انظر الیهم مصعدین من نجف الکوفه ثلاثمأه و بضعه عشر کأن قلوبهم زبرالحدید…)[۴] (گویا آنها را که بیش از سیصد و ده نفر هستند و در حال گذر از نجف می باشند و دلهایی چون پاره های آهن دارند می بینم…)
این تعبیر درباره سایر یاران امام هم نقل شده و این یعنی که این خصیصه مشترک میان تمامی یاران حضرت است ولی در هسته مرکزی از شدت بیشتر برخوردار است.
امام صادق می فرماید (ما کان قول لوط لقومه «لو ان لی بکم قوه أو آوی الی رکن شدید»[۵] الا تمنیا لقوه القائم و لا ذکر الا شده اصحابه و ان الرجل منهم لیعطی قوه اربعین رجلا و ان قلبه لأشد من زبرالحدید و لو مروا بجبال الحدید لقلعوها …)[۶](اینکه لوط به همشهریان خود گفت «کاش نیروی مقابله با شما را داشتم یا لااقل می توانستم به تکیه گاهی مستحکم پناه ببرم» آرزویی بود که بخاطر نیروی قائم داشت و بیاد استحکام یارانش افتاد که هر یک از آنها نیروی چهل مرد را خواهد داشت و دل آن حضرت از پاره های آهن محکم تر خواهد شد و اگر گذرشان به کوههای آهن بیفتد آنها را از جا می کنند.)
از امام صادق همچنین نقل شده(… فاذا هزها لم یبق مؤمن الا صار قلبه کزبر الحدید و یعطی المؤمن قوه اربعین رجلا…)[۷] (چون آن پرچم را حرکت دهد، قلب هر مؤمنی، چون پاره های آهن می گردد و مؤمن، نیروی چهل مرد را پیدا می کند.)
از امیرالمؤمنین هم نقل شده (… و وضع یده علی رؤوس العباد فلا یبقی مؤمن الا صار قلبه أشد من زبرالحدید و اعطاه الله تعالی قوه اربعین رجلا…)[۸](حضرت، دست خود را بر سر بندگان (خدا) می کشد. در نتیجه، قلب هر مؤمن، سخت تر از پاره آهن می گردد و خداوند، به او نیروی چهل مرد را می دهد.)
در وصف صاحبان پرچمهای خراسان نیز این وصف بکار رفته است.
در دعای عهد نیز تعبیری آمده که می توان آن را ذیل همین عنوان ذکر کرد. در این دعا می خوانیم (فی الصف الذی نعت اهله فی کتابک فقلت صفا کأنهم بینان مرصوص)[۹]
۳- نیرومندی
درباره توان جسمی یاران حضرت، روایاتی در بخش پیشین گذشت و اینک روایات دیگری ذکر می گردد.
امام سجاد می فرماید(اذا قام القائم اذهب الله عن کل مؤمن العاهه و رد الیه قوته)[۱۰](وقتی قائم بپاخیزد خداوند از هر مؤمنی، آفات را می برد و نیرویش را به او بازمی گرداند.)
امام باقر می فرماید(… فاذا وقع امرنا و جاء مهدینا کان الرجل اجرئ من لیث و امضی من سنان یطأ عدونا برجلیه و یضربه بکفیه )[۱۱] (وقتی مهدی ما بیاید شیعیان ما از شیر، پر جرأت تر ؛ و از نیزه، بران تر می گردند. دشمن خود را زیر پا گرفته، او را با دست (خالی) ضربه می زنند.)
۴- سرسختی
این تعبیر را عمدتا می توان از روایاتی که در توصیف صاحبان پرچمهای خراسان وارد شده بدست آورد:
از پیامبر نقل شده(… حتی یأتی قوم من قبل المشرق معهم رایات سود فیسألون الحق فلایعطونه فیقاتلون فینصرون فیعطون ما سألوا فلایقبلونه حتی یدفعوها الی رجل من اهل بیتی …)[۱۲](تا اینکه گروهی از سوی مشرق با پرچمهایی سیاه، در جستجوی حق، به پا می خیزند ؛ ولی حق را به آنها نمی دهند. آنها هم دست به مبارزه می زنند و وقتی پیروز می شوند خواسته آنها را برآورده می کنند اما آنها با امتناع از پذیرش آن، آن را به فرزندی از خاندان من می سپارند.)
پی نوشت: —————————–
[۱] . شیخ صدوق، کمال الدین، ص ۳۷۷٫ نیز ر.ک: کفایهالاثر. احتجاج. و…
[۲] . ر.ک: ارشادالقلوب. الهدایهالکبری.
[۳] . شیخ طوسی، الغیبه، ص ۳۲۹٫
[۴] . عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص۶۰٫
[۵] . هود ۸۰
[۶] . شیخ صدوق، کمال الدین، ص ۶۷۳٫
[۷] . ابن بایویه قمی، کامل الزیارات، ص ۲۳۴٫
[۸] .شیخ صدوق، کمال الدین، ص ۶۵۳؛ طبری شیعی، دلائل الامامه، ص ۴۵۷٫ نیز: نعمانی، الغیبه، ص ۳۲۳(اندکی متفاوت).
[۹] . اصل این تعبیر، چنانچه در خود دعا نیز اشاره شده ؛ تعبیری قرآنی است. در آیه۴ از سوره صف می خوانیم (ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفا کأنهم بنیان مرصوص).
[۱۰] . نعمانی، الغیبه، ص ۳۳۲٫ نیز: خصال صدوق(اندکی مفصل تر).
[۱۱] . صفار قمی، بصائرالدرجات، ص۴۴؛ حسن بن سلیمان حلی، مختصربصائرالدرجات، ص ۱۲۳٫
[۱۲] .ابن ماجه، سنن ابن ماجه، ج ۲، ص۱۳۶۶(فیسألون الخیر)، نعیم بن حماد، الفتن، ص ۱۸۸(آنها دو یا سه بار مطالبه حق می کنند ولی به آنها داده نمی شود). ابن ابی شیبه، المصنف، ج۸، ص۶۹۷٫







