به گزارش صدای سراب به نقل از آی تی رسان, هواپیماها تلاش کردند که برای کمتر کردن هزینه‌ها در ارتفاعات بالاتری پرواز کنند، زیرا چگالی هوا در ارتفاعات بیشتر، کمتر است و همین امر کشش هواپیما را پایین می‌آورد. اما پرواز در ارتفاعات بالا باعث می‌شد که جان مسافران به خطر بی‌افتد، پس باید کابین به گونه‌ای طراحی می‌شد که فضای مناسب برای انسان را فراهم کند.
به همین خاطر شکل کابین به شکل استوانه‌ای طراحی شد تا بتواند فشار درونی را تحمل کند. در ابتدا کابین‌ها دارای پنجره‌های گوشه‌دار بودند و همین امر باعث می‌شد که فشار بیشتری در گوشه‌های پنجره‌ها بر کابین وارد شود. در دهه ۵۰ سه هواپیما که پنجره‌های گوشه‌دار داشتند پس از اینکه بدنه متلاشی شد، سقوط کردند.
اما پس از آن طراحان دریافتند که ایراد کار کجاست و پنجره‌ها را به شکلی که امروز می‌بینید تغییر دادند.
