کوهی که مورد عنایت امام رضا (ع) قرار گرفت

به گزارش صدای سراب به نقل از قدس انلاین,حضرت رضا (علیه‌السلام) در مسیر حرکت به سوی خراسان پس از نیشابور با همراهان بیرون آمده و به سوی مرو حرکت کردند. در مسیر راه به روستایی که «ده سرخ» نام داشت رسیدند. شخصی عرض کرد: «ای پسر رسول خدا، وقت ظهر فرارسیده است. امام رضا (علیه‌السلام) همان لحظه از مرکب پیاده شد، برای وضو آب طلبید، گفتند: همراه ما و در اینجا آب نیست. آن حضرت با دست مبارک خود خاک نقطه‌ای از زمین را کنار زده، ناگاه از همانجا چشمه‌ی آبی پیدا شد. پس حضرت و همراهان از آب آن وضو گرفتند و اثر آن چشمه تا امروز باقی است.
حضرت رضا (علیه‌السلام) و همراهان، پس از نماز از آنجا به سوی مرو حرکت کردند تا به سناباد نزدیک نوغان رسیدند. در آنجا کوهی بود که از سنگ آن می‌تراشیدند و دیگ درست می‌کردند، حضرت رضا (علیه‌السلام) به آن کوه تکیه نموده و چنین دعا کردند: «اَللهُم اَنفَع به وَ بارک فیما یَجعَل فیه وَ فیما ینحت مِنه؛ خدایا؛ به این کوه نفع ببخش و به آنچه در (ظروف) آن می‌نهند و از آن میتراشند، برکت ده.» آنگاه به سنگ تراش ها فرمودند: چند دیگ برای آن حضرت درست کنند، آنها دیگ هایی تراشیدند، پس امام فرمودند: «غذای مرا با این دیگ ها فراهم کنید».
از آن روز مردم توجه بیشتر به درست کردن دیگ ها و ظروف دیگر از سنگ آن کوه پیدا کردند و به برکت دعای حضرت رضا (علیه‌السلام) برکت و سود بسیار نصیب آنها شد.
در بخش دیگری از این سفر آن حضرت مکان دفن خویش را به یارانشان نشان می دهند و می فرمایند: قبر من در این مکان قرار می‌گیرد و بزودی خداوند این مکان را محل رفت و آمد شیعیان و دوستانم می نماید. سوگند به خدا هیچ کس از آنها مرا زیارت نکند و سلام بر من ننماید مگر اینکه در پرتو شفاعت ما خاندان رسالت، مشمول آمرزش و رحمت خدا قرار می‌گیرد.

منابع:

۱- عیون اخبار الرضا، ج ۲: ۱۳۳، ۱۳۶-۱۳۷٫

*محمدی اشتهاردی، نگاهی بر زندگی امام رضا (ع): ۹۳-۹۴٫