این پول عمر آدمی را کم می کند

به گزارش صدای سراب به نقل از  قدس انلاین، گرفتن وام اگرچه یکی از راه های پیش روی انسان برای حل مشکلات مالی است اما در آموزه های دینی روایی ما از آن نهی و عامل خواری و زبونی آدمی می داند، آنچنان که پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: «از وام گرفتن بپرهیزید، که آن غصّه شب و خوارىِ روز است.»

امیرمومنان امام علی (ع) نیز می فرمایند: «وام، یکى از بردگى ها است.»

امام صادق (ع) نیز در این باره فرموده اند: «کمتر وام بگیرید که کم قرض داشتن، عمر را زیاد مى کند.»

جالب آنکه آموزه های روایی ما تنها در موارد خاص و ضروری وام گرفتن را جایز دانسته اند.

امام کاظم (ع) می فرمایند: «هر که براى تأمین خود و خانواده اش در پى کسب این روزى از راه حلال بر آید مانند مجاهد در راه خداست. اما اگر نتوانست به دست آورد، به امید خدا و رسول او به اندازه قوت خانواده اش وام بگیرد.»

علاوه بر این، در روایات از تعلل در بازپرداخت بدهی و تعویق آن نهی می شود؛ آنچنان که خداوند متعال در آیه ۲۸۳ سوره مبارکه بقره می فرماید: «اگر کسى از شما دیگرى را امین دانست، آن کس که امین دانسته شده امانت را باز دهد و باید که از پروردگار خود، اللّه، بترسد».

پیامبر اکرم (ص) نیز با نهی از تاخیر در بازپرداخت بدهی فرموده اند: «اگر کسى بتواند حقّ کسى را بپردازد و تعلّل ورزد، هر روز که بگذرد، گناه باجگیر برایش نوشته شود.»

ایشان همچنین می فرمایند: «بدهى سه گونه است: کسى که هر گاه طلبکار باشد مهلت مى دهد و چون بدهکار باشد [به موقع] مى پردازد و تعلّل نمى ورزد؛ چنین کسى سود مى برد و زیان نمى کند، و کسى که اگر طلبکار باشد، به موقع مى گیرد و اگر بدهکار باشد، نیز به موقع مى پردازد؛ چنین کسى نه سودى مى برد و نه زیانى مى کند، و کسى که اگر طلبکار باشد به موقع پس مى گیرد و اگر بدهکار باشد در پرداخت آن تأخیر و تعلّل مى ورزد، چنین کسى زیان مى کند و سودى نمى برد.»