“هیچکس جز صهیونیست ها ناراحت نیست” اسم رمز پروژه ی خفقان یا دوقطبی سازی/ انقلاب اسلامی با شیطان بزرگ، چه هدف مشترکی دارد؟

به گزارش صدای سراب به نقل از آناج، با نگاهی گذرا و تیتر وار به صحبت های رئیس جمهور در رسانه ی ملی، به چند نکته ی ابهام آور می رسیم که علاوه بر نشان دادن شاکله ی فکری حسن روحانی، نگرانی های همیشگی را زنده تر می کند.

اهم مواردی که رئیس جمهور حول یک چارچوب فکری مشخص کرد به شرح ذیل است:

۱٫ اگر با یک کشور مشکل داریم، معنایش این نیست که نتوانیم روی یک هدف مشترک با او همکاری کنیم.
۲٫ دو راه تسلیم در برابر دنیا و یا شکست در برابر دنیا،منطق درستی نیست
۳٫ ما ثابت کردیم که گفتمان تعامل، پیروز است
۴٫ همه حتی کسانی که از نظام دلخوری داشتند، از توافق خوشحالند. در این میان تنها کسی که ناراحت است صهیونیست ها هستند.

قبل از پرداختن به این موارد، این نکته باید ذکر شود که، مذاکره بدون پشتوانه ی ایدئولوژی محکوم به شکست است. با مطالعه ی سند راهبردی امنیت ملی آمریکا، به این مدعا می رسیم که حتی ایالات متحده، برای دستیابی به آرمان های ایدئولوژیک، خود در میدان واقعیت دست به اقدامات موثر می زند، در غیر اینصورت خود را در لبه ی پرتگاه عملی مشاهده خواهد کرد. این درحالی است که راهبرد غیر ایدئولوژیک، موجی از اقدامات طیف حاکم بر مذاکرات را رقم می زند.

توازن قوا و اقدام حول اهداف مشترک، یک راهبرد صحیح در مواجهه با مسائل بین المللی و کشورهای رقیب است اما آیا این راهبرد، با کشور یا کشور دشمن، در ذیل ساختار فکری اسلام ناب جایگاهی دارد؟ آمریکا به مثابه ی آمریکا می تواند در جایگاه یک شریک بین المللی قرار گیرد؟ مادر سازنده ی گروهک تروریستی داعش که اینروزها در رسانه های پروپاگاندا، به عنوان مشکل مشترک ایران و آمریکا بیان می شود، کدامیک از مجموعه های بیرونی است؟ اگر داعش در ذیل ساختاری و عملیاتی پروژه های ایالات متحده قرار دارد، چگونه می تواند هدف مشترک ایران و آمریکا قرار گیرد؟

” منطق نادرست تسلیم و یا شکست در برابر دنیا ” و ” ما ثابت کردیم که گفتمان تعامل، پیروز است “؛ عباراتی است که قبل از ابعاد و مفاهیم متعدد، مستقیما معنای مصطلح دنیا یعنی آمریکا و راه برخورد با آن را هدف قرار می دهد. همانطور که ذکر شد، توازن و تعامل با کشورهای متعدد حتی کشورهای رقیب با سیاست همکاری و یا همزیستی مسالمت آمیز، راهبردی است که باید در صدر اهداف سیاست خارجی جمهوری اسلامی قرار گیرد. اما تعامل با آمریکا و مصداق اتم استکبار هم در چارچوب فکری رئیس جمهور قرار دارد؟

خوشحالی همه از توافق بررسی نشده و اطلاق ناراحتی به صهیونیست ها، چه هدفی را دنبال می کند؟ آیا این غیر از دو قطبی سازی جریانی و فکری است؟ تبریک و تمجید از محتوای توافقی که فعلا در هیچ یک از مجاری قانونی بررسی نشده قطعا نتیجه ای جز ایجاد شوق کاذب ندارد. علاوه بر آن انداختن منتقدین متن برجام، در میدان صهیونیست ها، یکی از انحراف های خطرساز است که نتایج مهلکی را می تواند دنبال کند. صرف نظر از اینکه در میدان عمل، صهیونیست ها خوشحال هستند یا ناراحت و این یک پروژه ی رسانه ای است، باید به این نکته دقت شود که ناراحتی صهیونیست ها و منتقدین داخلی دو هدف جداگانه را دنبال می کند.

ناراحتی صهیونیست ها به دلیل عدم امتیازگیری بیشتر از ایران است، این درحالی است که منتقدین داخلی، هدفی جز، حفظ امتیازات برتر مذاکرات ندارند.

انتهای پیام/پ