مهدی بیا/سروده ای ارزشمند از خانم مهرآسا پروینی شاعره سرابی
سوخت دل از داغ صبوری بیا خسته شدیم از غم دوری بیا باش و چراغ شب تاریک باش ما همه دوریم تو نزدیک باش عالمی از داغ تو مجنون شده گوشه ی چشمی دلمان خون شده ای نفست نفخه ی خنیاگران وی تو تمنای تمنا گران چاره ی بیچارگی خاکیان واسطه ی خاک به افلاکیان فرش گدای در حاجات توست عرش خدا رهن مناجات توست ما همه آواره ی نور توایم منتظر صبح ظهور توایم مهرآسا پروینی
