فرازهایی از وصیت نامه شهید بزرگوار
اگر مرد رهی میان خون باید رفت
از پای فتاده سرنگون باید رفت
تو پای به راه در نه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت
عزیزانم!
هرگز این فکر را به ذهن خود خطور ندهید که فرزندانمان برای چه به جبهه رفته است زیرا خداوند کریم در قرآن می فرماید؟
“آیا به شما تجارتی نشان بدهم
که شما را از عذاب دردناک نجات بدهد؟
به خداوند و رسول او ایمان بیاورید و با مالها و جانهایتان در راه خدا جهاد کنید”
خداوند خود وعده میدهد که اگر شخصی به این گفته های خدا عمل کند پاداش این اعمال را به او خواهد داد.مگر ما همان کسانی نیستیم که میگفتیم
ای حسین (ع)ای کاش من هم همراه شما بودم و با شما پیروز میشدیم.
حال باید در کربلای ایران به ندای امام بت شکن مان،خمینی کبیر لبیک بگوییم.
خداوندا ! این خیل عاشقان سینه چاک کیانند !!
این پا برهنگان انقلاب ساز ، این یاد آوران لشگریان صدر اسلام ، این حماسه آفرینان صحنه پیکار،اینها کیستند که روح خدا و اسوه ایمان آرزو میکند که ای کاش من هم یک پاسدار بودم.
آری:
اینان پاسدارند.
پاسدار صبح صادق در یورش قبیله جلادان.
اینان مرید حسین (ع)هستند.
بار الها!
مرا از پیشگاهت مران و از عنایت و لطف خویش محروم ننما.
به راه بندگی ام بدار
از زشتی ها دورم کن
در ادامه فیلم مصاحبه با خانواده شهید را تقدیم می کنیم.




سلام بر آنهایی که رفتند تا بمانند و نماندند تا بمیرند !
.
.
و تا ابد به آنانکه پلاکشان را از گردن خویش درآوردند تا مانند مادرشان گمنام و بی مزار بمانند مدیونیم …