شعر بسیار زیبا برای تک درخت کنار جاده سراب اردبیل از حبیب فرقانی

***************** آزا ده *****************
من همان تنها درخت در کنار جاده ام
گوشه ای در این این بیابان خدا افتاده ام

گرچه تنها..گرچه غمگین…گرچه دلتنگم ولی
روبروی هر کسی آغوش خود بگشاده ام

هر که آمد نام خود را بر تنم حک کرد و رفت
من نمادی از سرابی و سرابی زاده ام

یک اجاق کور زیر پای من جا مانده است
یادگاری از مسافرهای صاف و ساده ام

با تمام سرد مهری های آدمها ولی
بارها آتش برای رهگذر ها داده ام

سایه ام تنها برای تیر یا مرداد نیست
در شب  سرد زمستان هیزم آماده ام

با تمام اینکه دارم  پای در زنجیر خاک
چونکه همدست تبرها نیستم آزاده ام

حبیب فرقانی