نقش زنان در حذف اسراف و تحقق اقتصاد مقاومتی
- شناسه خبر: 26763
- تاریخ و زمان ارسال: 23 فروردین 1395 ساعت 23:50
- نویسنده: modir
به گزارش صدای سراب,حجت الاسلام علی اکبر عبدالله زاده طی یادداشتی با عنوان ” نقش زنان درحذف اسراف و تحقق اقتصاد مقاومتی” نوشت:
خانواده از ارکان اساسی یک جامعه انسانی است و این خانواده سالم هست که جامعه سالم را تشکیل می دهد فلذا درنظام ارزشی اسلام خانواده از منزلت و قداست خاصی برخورداربوده و زنان علاوه بر وجهه انسانی خویش و نیز نقش اجتماعی اش در سطح جامعه، در سطح خانواده نیز دارای نقش و مسوولیت هایی هستند. که تربیت صحیح فرزند و پاسداری از کانون گرم خانواده از مهمترین این نقش هااست
یکی از امتیازات سال ۱۳۹۵مزین بودن به دو سالروز ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها است وروز زن ومادر است که باید ازاین روی داد به نحو احسن استفاده کرد وبا سرلوحه قرار دادن زندگی صدیقه طاهره سلام الله علیها سال جاری را سال زندگی فاطمی قرار داد.
هرچند در این مختصر نمی توان به همه ابعاد زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها اشاره کرد ولی یکی از ابعاد زندگی آن حضرت که می تواند سر لوحه زندگانی هاباشد ساده زیستی و دوری از اسراف توسط صدیقه طاهره سلام الله علیها است.
به نحوی که در تاریخ وارد است روزی پیامبراکرم حضرت محمد (صلی الله علیه واله) وارد منزل حضرت فاطمه (سلام الله علیها)شد، دخترش را دید که روی زمین نشسته با یک دست فرزندش را در آغوش گرفته و با دست دیگر با آسیاب دستی گندم ها را آرد می کند، اشک در چشمان پیامبر حلقه زد و فرمودند: «دخترم، تلخی ها و مشکلات دنیا را به یاد شیرینی و سعادت بهشتی بر خود گوارا ساز. »
ساده زیستی و ساده پوشی و زندگی با روح و صفا، سبک و سیره فاطمه (سلام الله علیها)بود ه ودائما بردوری گزیدن از اسراف و عدم زندگی در اسارت تجملات اصرار می ورزید چرا که زندگی پر زرق و برق و تجملی به جای این که انسان را به نیک بختی و آزادی و آزادگی و آرامش خاطر برساند او را به انواع قید و بندهای بیهوده گرفتار می نماید.
یکی از گرفتاری های خانوادهادر جوامع اسلامی وجود اسراف و تجمل گرائی است که منشاءبسیاری از مشکلات من جمله افزایش سن ازدواج در جوانان ،ایجاد فاصله طبقاتی ونابودی امکانات وسرمایه های اجتماعی است در دنیا است هرچند که در قرآن و روایات برای اسراف و تبذیر آثار اخروی نیز بیان شده که به برخی از آنها اشاره می شود:
۱٫ خشم الهی
اسراف کار از رحمت خداوند دور بوده، گرفتار خشم الهی می شود، همان گونه که در قرآن کریم آمده است: «وَلا تُسْرِفُوا اِنَّهُ لا یُحِبُّ الُمسْرِفینَ»؛(۱) «زیاده روی نکنید که او اسراف کاران را دوست ندارد.»
امام جعفر صادق علیه السلام هم در این زمینه فرمودند: «اِنَّ السَّرَفَ اَمرٌ یُبْغِضُهُ اللّه ُ؛(۲) اسراف از اموری است که مورد غضب خداست.»
۲٫ کیفر اخروی
کسانی که از ذکر خدا روی گردانده، آیات او را فراموش کنند همچنین آنهایی که نعمتهای خدادادی چون چشم و گوش و عقل را در مسیر نادرست به کار گرفته، آنها را بیهوده برباد دهند، نه تنها گرفتار فقر و تنگدستی در دنیا می شوند، بلکه عذاب اخروی نیز در انتظار آنها خواهد بود: «وَکَذلکَ نَجْزی مَنْ أسْرَفَ وَلَمْ یُؤْمِنْ بِآیاتِ رَبِّه وَلَعذابُ الاخِرَهِ اَشَدُّ وَاَبْقی»؛(۳) «و این گونه هر که را به افراط گراییده و به نشانه های پروردگار ایمان نیاورده است، سزا می دهیم و قطعا عذاب آخرت سخت تر و پایدارتر است.» همچنین فرمود: «وَاَنَّ المُسْرفینَ هُمْ اَصْحابُ النّارِ»؛(۴) «و افراط گران همدمان آتشند.»
۳٫ خواری قیامت
وقتی امیرمؤمنان علیه السلام در عطایای بیت المال رعایت مساوات کردند، عده ای از خودخواهان بر حضرت ایراد گرفته، آن را برخلاف سیاست دانستند. حضرت ضمن ایراد خطبه ای به آنها فرمود:
«…ألا وَاِنَّ اِعْطاءَ الْمالِ فی غَیْرِ حَقِّهِ تَبْذیرٌ وَاِسْرافٌ وَهُوَ یَرْفَعُ صاحِبَهُ فِی الدُّنْیا وَیَضَعُهُ فِی الآخِرَهِ وَیُکْرِمُهُ فِی النّاسِ وَیُهینُهُ عِنْدَ اللّه ِ وَلَمْ یَضَعْ امرؤٌ مالَهُ فی غَیْرِ حَقِّه وَلا عِنْدَ غَیْرِ اَهْلِهِ اِلاّ حَرَمَهُ اللّه شُکْرَهُمْ وَکانَ لِغَیْرِهِ وُدُّهُمْ…؛(۵) آگاه باشید که بخشیدن مال در غیر حقش تبذیر و اسراف است. این کار در دنیا انجام دهنده آن را بالا می برد ولی در آخرت موجب سرافکندگی وی می گردد و در میان مردم گرامیش می نماید ولی در نزد خداوند خوارش می سازد. هیچ کس مال خودش را در غیر مورد حقش مصرف نکرد و به غیراهلش نسپرد جز اینکه خداوند او را از سپاس گذاری آنان محروم ساخت و محبتشان با دیگری بود.»
۴٫ هلاکت
اسراف از هر نوعی که باشد، انسان را به نابودی می کشاند؛ به خصوص افرادی که با انکار آیات الهی و تکذیب پیامبران درباره خویش و جامعه ای که در آن زندگی می کنند اسراف کنند. خدای منان می فرماید: «ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَیْناهُمْ وَمَنْ نَشاءُ وَاَهْلَکْنا الْمُسْرِفینَ»؛(۶) «سپس وعده (خود) به آنان را راست گردانیدیم و آنها و هر که را خواستیم نجات دادیم و افراط کاران را به هلاکت رساندیم.»
ودر این میان
نقش بانوان در کنترل ویا حذف این پدیده شوم اسراف تجمل گرائی در نظام خانواده وجامعه ،غیر قابل انکار است که به مواردی از ان اشاره می کنیم که به نوعی در راستای تحقق اقتصادمقاومتی مد نظر رهبرمعظم انقلاب نیز است .
تربیت نسلی با دغدغه کار وتلاش واصلاح الگوی مصرف
در فرهنگ اسلامی کار یک ارزش است و اسلام، مردم را برای برطرف کردن نیازهای زندگی، به کار و کوشش امر کرده و از بیکاری، تنبلی و سربار دیگران شدن به شدت منع کرده است زن در کانون خانواده با تربیت صحیح و مناسب می تواند فرزندانی به جامعه تحویل دهد که دغدغه کار داشته باشند و نسبت به فرهنگ کار و تلاش نگاه مثبت و ارزشمند داشته باشند. وبا تبیین روش درست مصرف ودوری از اسراف مانع از هدر رفت انرژی وسرمایه های ملی باشند
حمایت از تولید ات ملی
حمایت از تولید ملی رکن اصلی پیشرفت اقتصاد یک کشور محسوب می شود. اگر کالاهای تولیدی یک کشور توسط مردم حاضر در همان اقتصاد خریداری و پشتیبانی نشود آن اقتصاد بر زمین خواهد خورد. نهادینه شدن حمایت از تولید ملی در خانواده ها نیازمند برنامه ریزی دقیق است و در این زمینه باید تلاش شود که محصولات داخلی با کیفیت مطلوب تولید شوند و پاسخگوی نیازهای جامعه باشند. زنان در جامعه باید بدانند که مصرف کالاهای داخلی باعث کاهش بیکاری، اشتغال زایی و مهم تر از همه باعث پویایی اقتصاد کشور می شود.وبانوان به علت داشتن نقش اساسی در انتخاب وچیدمان اسباب ووسایل منزل می توانند دراین خصوص نقش افرینی کنند.
استفاده از همه ظرفیت ها
مشارکت زنان درفعالیت های اقتصادی نه تنها باعث شناخت ظرفیت ها و توانایی های آنان می شود، بلکه در توسعه اقتصادی و اجتماعی جامعه هم نقش کلیدی دارد. باید به این نکته توجه کرد که کشوری که به دنبال توسعه است نباید از توانایی های نیمی از نیروی انسانی خود چشم پوشی کند.وبانوان می توانند در صورت مدیریت کامل کانون خانواده از این فرصت هم استفاده بهینه کنند.و تجربه ثابت کرده که زنان در کنار انجام مسئولیت های خانه و امور خانواده با یک برنامه ریزی اصولی قادرند در فعالیت های خارج از خانه نیز موفق عمل نمایند که این حاکی از رشد روحیه خودباوری در میان زنان جامعه است.
پی نوشت:
۱٫ انعام/۱۴۱٫
۲٫ الکافی، ج۴، ص۵۲، ح۲٫
۳٫ طه/ ۱۲۷٫
۴٫ غافر/۴۳٫
۵٫ نهج البلاغه، خطبه ۱۲۶٫
۶٫ انبیاء/۹٫۲
,
با سلام خدمت حاج اقای عزیز
قبلا عرض کنم که هدف سیاه نمایی نیست حال برداشت چه باشد.
در ابتدا عرض نمودید که دلیل افزایش سن ازدواج اسراف و تجمل گرایی است شاید کمتر از ده درصد دلیل عدم ازواج این موضوع باشد ولی اگر واقع بینانه بنگریم عامل مهم نبود درآمد کافی و بیکاری است. جوانی که به فردای شغل و درآمدش امیدوار نباشد نمیتواند گام در جهت ازدواج بگذارد و این را بدانید آنهایی هم که ازدواج کرده اند به نظر بنده حقیر به نوعی گام در میدان جهاد گذاشته اند! حال عقیده شما چه باشد.
در جامعه ای که جوان مذکر تحصیل کرده اش در امور اقتصادی روزمره اش مانده می توان انتظار داشت جوان مونث در تولید اقتصادی دخیل باشد؟ جوان مذکری که چرخ خانواده ای را خواهد چرخاند! آری اگر با حقوق صد و پنجاه هزار تومانی فرض کنید می شود، یا اینکه بعد شش ماه هم حقوق نداد!
عرض کرده اید کشوری که در حال توسعه باشد نباید از ظرفیت نیمی از …….
شهر خودم را میگویم آیا تا به حال از ظرفیت جوان مذکر بیکارش استفاده شده که نوبت به مونثش برسد. که این بیکاران هم کم نیستند.
البته منظور بنده نفی کار یا اشتغال بانوان نیست از این جهت عرض میکنم که درآمد و گردش اقتصادی خانواده بر عهده مرد است.
و اما شما به عنوان روحانی و صاحب منبر چه کرده اید؟ چقدر در این راستا چون اشتغال، بیکاری، تبعیض، حق خوری صحبت کرده اید؟
ایا شما هم چون عده ای صاحب نظران شهرمان به خاطر اینکه به علت صحبت کردن در مورد حقیقت به دردسر نیافتید ارام گرفته اید و فقط می نویسید؟
تا حالا صحبت کرده ایم ولی حالا من به عنوان جوان سی ساله از شما که از افراد صاحب نظر شهرمان شده اید سوال میکنم چقدر در حمایت و دفاع از من جوان تلاش کرده اید؟ صرف صحبت کردن کافیست؟ چقدر به مسئولان شهری به عنوان زبان گویای مردم تذکر داده اید؟ تذکر تبعیض، استخدام های موروثی، بیکاری و ….
منتظر جواب هستیم.
با احترام