راههایی برای زیباترشدن شهرمان از نگاهی دیگر

به گزارش صدای سراب, سیف الله واحدی طی یادداشتی در پاسخ به یادداشت داوود روشنی (راههایی برای زیباترشدن شهرمان) نوشت:

یکی از مباحث مهم در مدیریت شهری، توجه به طرح های جامع محیطی و همچنین تبیین مقررات و آیین نامه اجرایی محیط و منظر شهری است، اتفاقی که مسایل مربوط به مبلمان شهری و اخذ عوارض، ساماندهی تبلیغات شهری، نمای ساختمان ها و اماکن اداری و نهاد های اجتماعی را تمشیت می کند، این امر با توجه قوانین بالا دستی و همچنین مقررات شهرسازی و معماری و قوانین و مقررات عمومی کشور علی الخصوص قانون جامع شهرداری ها تهیه و به تصویب مرجع ذیربط ( شورای شهر و وزارت کشور) به مرحله اجرا در خواهد آمد .

در مقاله اخیری که در پایگاه اطلاع رسانی صدای سراب نشر شده است متاسفانه این اقدامات در سطح محدودی مورد توجه قرار گرفته است و مشمول همه کارکرد های شهری و الزامات شهر پویا برخوردار نبوده است، اگر چه برخی پیشنهادات نگارنده مقاله قابل تامل و از این منظر صحیح است، معذالک توجه به موضوع به زیبا سازی نباید محدود به چند محور شناخته شده باشد، از جمله این که نویسنده مشارکت عمومی، آموزش شهروندان را مقدم بر همه اقدامات طرح کرده اند، ولی باید بیاد داشت که پیش از هر چیز شهر نیازمند قوانین و مقررات است، چرا که تعداد خدمات سازمانهای ذی مدخل در امور شهرها اکنون به بیش از ۲۴۰ خدمت رسیده است.

فقدان سازوکار های رسمی مهمترین مانع در عناصر شهری است، دغدغه مهم در این بین عدم توجه به یکپارچگی و هویت شهری است، به طور قطع و یقین شهر باید متفاوت از بافت روستایی باشد، اگرچه در شهر نیز هویت بخشی محله محور و گروه های هم نفوذ، قومیت، دستجات اجتماعی هم پوشان باعث شکل گیری نهاد های اجتماعی و تغییر روابط گروه های شهروندی میشود و در ایران نمونه های قومی آن با رویکرد های مذهبی و اخیرا محور های اقتصادی نظیر بالا شهر و پایین شهر هویت بخش بوده اند، با این وجود شهرسازی و رعایت تشکل محله محوری و عدم انفکاک و انسجام محله با تغییر در شیوه های ساخت مسکن مهر مراکز اقتصادی شهری نیازمند در اختیار داشتن پیوست های اجتماعی، فرهنگی، اقتصاد شهری و تهیه سند توسعه شهری است.

شهر نیازمند حداقلی مقررات و الزامات فرآیندی است، برای اینکه به شهری با تمام تعاریف و ظرفیت های مرسوم آن دست بیابیم، فقط سازماندهی تابلو های تبلیغات شهری کافی نیست، بلکه استفاده از ظرافت های هنری، اشکال و ایده های نو با روان سازی بصری و چشم نواز بودن، استفاده از المان های شهری متناسب با فرهنگ شهری که مبین فرهنگ و جغرافیایی آن شهر باشد نیز ضروری است.

شهر قطعا شهر همه گروهایی اجتماعی است و هر گروه سنی با مفروضات جنسیت و کارکرد نیازمند برخورداری است، برخوردار از همه ظرفیت های توسعه یافتگی، به این منظور تهیه آیین نامه با شاخص های اخذ عوارض ( اقتصاد شهری) که امری است در راستای توسعه اقتصاد شهری با تبیین چگونگی های اجرایی، یکی از محور های مهم در این بخش است، تهیه و یا بازنگری در مقررات احداث بنا، نما و منظر ساختمان، با رعایت حفظ محیط زیست شهری و انسانی، پیش بینی و بازنگری های اساسی در برنامه های جامع توسعه شهری با رویکرد تهیه شاخص های حفظ سرمایه گذاری انسانی، حفظ بافت تاریخی ارزشمند و میراث بشری، تفکیک و یا تداخل مدرنیسم و سنت در تعادل بخشی هویت شهر برای ایجاد شهری آرام و بدون ایجاد محیطی اضطراب آور از مشخصه های این امر است، علی الخصوص که کارکرد های اخیر شهرهای توسعه محور اصلی مهاجر پذیر باعث میشود توجه به روان سازی و آرام سازی محیط از بسط ناهنجاری محیط که توسط ساکنین جدید ممکن است شکل بگیرد خودداری کند.

متاسفانه استفاده از مصالح سنتی و پرهزینه در زیباسازی شهری با متوسط عمر کنار از دوسال موجب افزایش چند برابری هزینه ها شده، و در دراز مدت مزیت های ارزش گذاری برای نگهداشت شهر را کم اثر و گاهی موجب رهاشدن شهر میشود، که آثار آن به کرات قابل مشاهده است، در انتها باید باور داشت که مشارکت مردم در رعایت مقررات نقش مهمی را ایفا می نماید و نظارت های دوره ای و انجام تغییرات لازمه در مقررات با توجه به ضرورت های فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی نیز لازم است.