یادداشت/

حمایت از کالای ایرانی ۱/ لیلا شهبازی

به گزارش صدای سراب لیلا شهبازی فعال فرهنگی و اجتماعی در مورد حمایت از کالای ایرانی با موضوعیت چادر مشکی نوشتک داشتم چادرم را سر می کردم به اداره بروم ناخودآگاه چشمم به مارک اندونزی آن افتاد که به انگلیسی نوشته شده بود؛ خب من همیشه دنبال چادر بادوام و با کیفیت می گردم که …

به گزارش صدای سراب لیلا شهبازی فعال فرهنگی و اجتماعی در مورد حمایت از کالای ایرانی با موضوعیت چادر مشکی نوشتک

داشتم چادرم را سر می کردم به اداره بروم ناخودآگاه چشمم به مارک اندونزی آن افتاد که به انگلیسی نوشته شده بود؛ خب من همیشه دنبال چادر بادوام و با کیفیت می گردم که بتوانم چند سالی با آن سر کنم!

حالا شاید خیلی شرم آور و ناراحت کننده بود که چادر سر یک کارمند دولت در سال حمایت از کالای ایرانی اندونزی باشد، به خودم قول دادم همین که از سرکار رفتم چرخی در بازار شهر بزنم و چادر مشکی ایرانی بخرم و با افتخار سر کنم، عصر آن روز به بازار رفتم به هر مغازه ای که وارد شدم فروشندگان بی برو برگرد تشویق به خرید فلان نوع چادر باکیفیت عربی، هندی ، اندونزیایی و… می کردند، چادر مشکی ایرانی انگار که اصلا نه وجود داشت و نه کسی تمایل حتی به فروشش داشت، با یک حساب سرانگشتی می شود متوجه شد چه پول هایی که به جیب مبارک عرب ها برای خرید چادر مشکی که نمی ریزیم! این یک نمونه از کالاهای ضروری جامعه است و صدها کالاهای اساسی وجود دارد که وارد ایران می شود.

حالا بحث خرید کالای ایرانی و شکوفایی اقتصاد و زمینه ساز شدن اشتغال عده زیادی از جوانان و کارگران است که با هر خرید کالای ایرانی نور امیدی در دل آنها برای تداوم کارشان به وجود می آید، اما سوال اینجاست با چه راهکار و ابزار و امکاناتی مردم را باید راضی کرد که کالای ایرانی بخرند، تعارف که نداریم پولی که به سختی و با هزار جان کندن به دست می آید دوست داریم صرف خرید کالای باکیفیت و بادوام شود، حال چگونه می شود ما به عنوان کشور مذهبی و با این همه نخبه علمی توان تولید اقلام ضروری از جمله چادر مشکی باکیفیت را نداریم! آیا از عهده و توان ما ایرانی ها خارج است؟ یا مسأله چیز دیگری است و دست های پنهانی در کار است که امسال و به یمن انتخاب شعار کالای ایرانی قطع می گردد!

در یک کلام باید گفت به دور از هیجان زدگی و شعار زدگی باید فکرها و تمام تلاش تولیدکنندگان معطوف به تولید کالاهای باکیفیت شود.

نباید شعار امسال فقط در بنرها و بیلبوردهای تبلیغاتی زده شود و صرفا برای مردم باشد در حالیکه برخی مسئولین لباس ها و وسایل زندگیشان متشکل از برندهای خارجی باشد!

برنامه ریزی، فرهنگ سازی، نظارت و صیانت از حقوق تولیدکنندگان داخلی از جمله مسایلی است که باید از همین ابتدای راه با وسواس دوچندان دنبال گردد و البته به شرطی که تولیدکننده تکانی به خود بدهد و دست مردم کالای با کیفیتی بدهد.

گرچه به نظر می رسد برای حصول به نتیجه مطلوب، دولت، ملت، تولیدکننده، مصرف کننده، دانش، تخصص و… ضرورتا باید توأمان و با همدیگر حرکت کنند.
ادامه دارد….

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.