کدخبر : 39805
سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ - ۲۰:۲۱
بدون بازدید
فاقددیدگاه

صدای رسا و بلند دانشجوی ایرانی، مبارزه توأمان با استبداد و استکبار

به گزارش صدای سراب, جواد عباس زاده طی یادداشتی نوشت:  آذرماه ۱۳۳۲ در تاریخ ایران‌زمین از روزهای ماندگاری است که وقایع و رویدادهای مهم و تأثیرگذار این روز سینه‌به‌سینه و نسل به نسل انتقال‌یافته و فصل مشترک همه این نقل‌ها و نوشته‌ها مبارزه تاریخی و ریشه‌دار دانشجوی ایرانی با استبداد داخلی و استکبار جهانی است.

روایت شهید مصطفی چمران به‌عنوان شاهد عینی ماجرای خون‌بار ۱۶ آذر را باهم مرور می‌کنیم : “در همان لحظه اول عده زیادی هدف گلوله قرار گرفتند. لحظات موحشی بود. دانشجویان یکی پس از دیگری به زمین می‌افتادند؛ به‌خصوص که بین محوطه مرکزی دانشکده فنی و قسمت‌های جنوبی سه پله وجود داشت و هنگام عقب‌نشینی عده زیادی از دانشجویان روی این پله‌ها افتادند و نتوانستند خود را نجات دهند. اجساد خون‌آلود شهیدان نه‌تنها در دل‌سنگ این جلادان اثری نکرد، بلکه با مسرت و پیروزی به دستگیری باقی‌مانده دانشجویان پرداختند. هر که را یافتند گرفتند؛ آنگاه آن‌ها را با قنداق تفنگ زدند، با دست‌های بالا به‌صف و روانه زندان کردند و خبر پیروزی خود را برای یزید زمان بردند تا انعام و پاداش خود را دریافت دارند.

در این واقعه مستخدمان و کارگران دانشکده فنی بی‌اندازه به دانشجویان کمک کردند. به‌این‌ترتیب سه نفر از دوستان ما بزرگ نیا، قندچی و شریعت رضوی شهید و بیست‌وهفت نفر دستگیر و عده زیادی مجروح شدند. هنگام تیراندازی بعضی از رادیاتورهای شوفاژ در اثر گلوله سوراخ شد و آب گرم با خون شهدا و مجروحان درآمیخت و سراسر محوطه مرکزی دانشکده فنی را پوشاند؛ طوری که حتی پس از ماه‌ها از درودیوار دانشکده فنی بوی خون می‌آمد”.
آری این دانشجویان ایرانی  بودند که هرگز تسلیم نشده و اسیر برخی مصلحت‌اندیشی‌های افراد سیاسی‌کار و صاحب‌نام نشدند و فریاد رسای سلطه‌ستیزی و استقلال‌خواهی خود را با خون خویش آغشته ساختند  تا این مطلب در حافظه تاریخ ماندگار شود که دانشجو می میرد اما ذلت نمی‌پذیرد.
یکی از جراید وابسته آن زمان در بیان وارونه حوادث آن روز تاریخ‌ساز نوشت که گلوله‌های هوایی به سه شهید دانشگاهی اصابت کرده گویی اینکه این دانشجویان پرواز کرده و به گلوله‌ها اصابت کرده‌اند اما در نگاهی دیگرگونه به این نوشته می‌توان فهمید که آری دانشجوی ایرانی و این شهدا ،پرندگان عاشقی بودند که با بال‌های آگاهی و بصیرت پرگشودند و ندای عدالت‌خواهی و آزادی‌خواهی را در آسمان کشور گستردند.
حرکت دانشجویان آن زمان پیروزی امیدبخش سیاسی آیزنهاور را که با قلع‌وقمع بسیاری از دگر اندیشان همراه بود به آتش زیرخاکستری بدل کرد که بعدها میراث داران آن دانشجویان شهید در ۱۳ آبان ۵۸ پیروزی فرح بخشی برای مردم به ارمغان آوردند و خفت یاس آوری را به کارتر تحمیل کردند که این شکست سیاسی موجب شد تا دوره بعدی این رئیس‌جمهور تکرار نشود .
اگر آن روز سه دانشجوی ایرانی پای نیکسون فرستاده امریکا برای عرض تبریک به کودتاگران قربانی شدند و اعتراض دانشجویی به بازگشایی مجدد سفارت بریتانیای حیله گر با آتش و مسلسل خفه شد و روزنامه‌ای  قبل از آنکه دست پلیس به آن برسد نامه‌ای سرگشاده به نیکسون را منتشر کرد که در آن به کنایه به سنت قربانی کردن گوسفند و گاو در پای میهمانان اشاره‌شده بود که رژیم استبدادی ان قدر برای میهمان استکباری خود ارزش قائل شد که سه نفر از بهترین شهروندان خود را پای او قربانی کرد.
آری ۱۶ آذر فرصت و بهانه‌ای است تا نقش مهم و اثربخش جنبش‌های دانشجویی بازگویی شود و احیاناً غبار فراموشی از رسالت اصلی دانشجویان که همانا علم‌آموزی در کنار روحیه ظلم‌ستیزی و حق‌خواهی است ،زودِ شود .
دشمنان  بیگانه و استعماری به‌خوبی بر این نقش واقف بوده و هستند ،حرکت‌های آن‌ها برای نفوذ و به انحرافات کشاندن جنبش‌های دانشجویی از دیرباز بوده و خواهد بود.
حافظه تاریخی هرگز حادثه تلخ و ناگوار ۱۸ تیرماه ۷۸ را درحرکت ناآگاهانه عده‌ای در حمله به کوی دانشگاه و نیز سوءاستفاده‌های بعدی آشوب‌طلبان خیابانی را فراموش نمی‌کند که برای ایجاد انحرافی بزرگ درحرکت اصیل دانشجویی بود در این توطئه بزرگ باوجود آسیب‌های به وجود آمده بار دیگر صدای رسای حق‌خواهی دانشجویان و خیزش ۲۳ تیرماه نشان داد که دانشجوی ایرانی به‌راستی میراث داران اسلاف خود هستند.
دکتر حسن روحانی به‌عنوان سخنران راهپیمایی بزرگ و مردمی ۲۳ تیرماه ۷۸ به این نکته اشاره کرد و در بخشی از سخنان خود گفت: من در همین‌جا لازم می‌دانم از دانشجویان عزیز بیدار، هوشیار و قهرمان تشکر و قدردانی کنم که با هوشیاری و بادید نافذشان تا متوجه شدند که این عناصر مفسد و معاند در کنار آن‌ها قرارگرفته‌اند، بلافاصله اعلام بیزاری و برائت کردند و خودشان را کنار کشیدند. این نشان هوشیاری و بیداری دانشجویان انقلابی و مسلمان و قهرمان ما است. (پایان نقل‌قول)

برخی افراد با تشویق و تحریک کردن برخی احساسات و بهره گیری از فضا سازی رسانه ای روزنامه های موسوم به زنجیره ای در سالهای ۷۷ و ۷۸ کوشیدند تا با سوت و کف و توهین به اشخاص و نهادهای نطارتی در جهت تقابل اسلامیت و جمهوریت نظام برایند و کاریکاتوری از استبداد کذایی را برای برخی نهادها ترسیم کنند اما همین عده معدود ناامیدانه در ۱۶ اذر۸۳ سوت و کف خود را فراموش و به محبوب سابق خود پشت کردند.و فهمیدند که دانشجوی ایرانی انحراف را خوب می شناسد و به آرمان های والاو مقدس خود وفادار خواهد ماند.
یکی از ویژگی‌های برجسته دانشجویان صریح گویی مطرح کردن خواست‌های عمومی است درحالی‌که افراد سیاسی‌کار سعی می‌کنند تا باملاحظه سخن بگویند ،تفاوت عمده دانشجویان با افراد سیاسی‌کار پس گرفتن صریح اشتباه احتمالی نیز از طرف قشر دانشجوست.
نسل امروز دانشگاه‌ها نیز همچنان فریاد استبداد و استکبارستیزی خود را فراموش نکرده است،هر جا رد پایی از فساد،بی‌عدالتی،تبعیض مشاهده کرده به طرق مختلف واکنش داده و امروز آمریکا به‌عنوان نماد و مطهر استکبار مورد نفرت و انزجار دانشجویان است و دانشجویان امروز ایران اسلامی حکومت مبتنی  بر مردم‌سالاری دینی را موردحمایت قرار می‌دهند و استبداد را مطهر وابستگی و عقب‌ماندگی می‌دانند.
نگارنده:جواد عباس زاده

امتیاز:
اشتراک گذاری:
برچسب ها :
مطالب مرتبط
دیدگاه شما